powstał na przełomie XVIII i XIX wieku. Przebudowany został na początku XX wieku (dobudówka wschodnia i weranda). Jest budynkiem parterowym na planie prostokąta, murowanym, z szeroki frontem. Dach jest czterospadowy, kryty gontem z wysuniętym okapem. Od strony ulicy i podwórka widoczne są oszklone ganki, a od północnej weranda. Aktualnie dwór jest własnością Nadleśnictwa Muszyna.


fot. umig

KORDEGARDA

Pierwszą wzmiankę o tym budynku spotkać można w inwentarzach Klucza Muszyńskiego z 1732 roku. Obecnie istniejąca kordegarda wystawiona w miejscu dawnej, pochodzi z przełomu XVIII i XIX wieku (ul. Kity 18). Jest to budynek parterowy, murowany i otynkowany. Czterospadowy dach z wysuniętym okapem i lukarnami w poddaszu, kryty jest czerwoną dachówką. Od frontu widoczny jest ganek z dachem dwuspadowym. Właścicielem domu jest Nadleśnictwo Muszyna

fot. umig

RUINY ZAMKU W MUSZYNIE

fot.Marek Dymek

fot. Barbara Rucka

znajdują się na cyplu Pasma Koziejówka, na stromym wzgórzu (popularnie nazwanym Basztą), nad zakolem rzeki Poprad, w widełkach potoków Szczawnik i Muszynka. Z badań archeologicznych przeprowadzonych w latach 1973-1974 wynika, że pierwszym obiektem wznoszącym się na najwyższym szczycie pasma Koziejówka (636m. n.p.m.) byt drewniany grodek z XI Wieku. W XIV wieku grodek został wzmocniony kamieniami i częściowo obmurowany. Zamek powstały ok. 1390 roku na niższym ze szczytów pasma (527m. n.p.m.) miał za zadanie bronić granicy i szlaków handlowych, oraz pełnić funkcje komory celnej.

Z natury obronne miejsce zabezpieczone stromymi stokami z trzech stron, otoczono murem kamiennym i wykonano przekop, przez który przerzucono zwodzony most. Do zamku wjeżdżało się przez bramę umieszczoną w czterobocznej wieży prosto na dziedziniec, przy którym postawiono piętrowy dwór starosty. Twierdza była rezydencją biskupiego "państwa muszyńskiego" do 1474 roku, kiedy to została niemal całkowicie zniszczona podczas najazdu na Polskę króla węgierskiego Macieja Korwina. Zamek został odbudowany w stylu renesansowym przez Węgrów (nakazem traktatu z 1474 roku zawartego w Starej Wsi). Od tego momentu pełnił wyłącznie funkcję strażnicy. Autorem prowadzonych zmian w wyglądzie budowli był Aleksy z Bardiowa.
Wraz z rozwojem techniki wojskowej ranga zamku stopniowo malała. W okresie rozbiorów nastąpiła jego całkowita degradacja , do czego przyczynili się podobno włoscy kamieniarze (budowniczowie tunelu w Żegiestowie), wysadzając część murów w poszukiwaniu legendarnych skarbów. Do czasów współczesnych zachowały się tylko fragmenty murów od strony południowej, oraz sterczyna ściany graniastej wieży w pobliżu przekopu.
W 1991 i w latach 1997-1998 podczas prac wykopaliskowych, odkryto i zabezpieczono resztki sklepienia oraz mury wieży zamkowej.
Od strony południowej na ruinach zamku stoi na kamiennym postumencie figura Najświętszej Marii Panny, ufundowana przez parafian w 1979 roku. Jest to już druga figura ustawiona w tym miejscu. Pierwsza pochodziła z 1936 roku. Naprzeciw ruin zamku widoczny jest nasyp ziemny, będący pozostałością gródka, zbudowanego prawdopodobnie przez Bolesława Śmiałego wXI wieku, a opuszczonego i zniszczonego pod koniec XV wieku.

ZABYTKOWY ZESPÓŁ SZEREGOWEJ MIESZCZAŃSKIEJ ZABUDOWY MIESZKALNEJ

fot.Marek Dymek

fot.Marek Dymek

przy ul. Kościelnej pochodzi w większości z przełomu XIX i XX wieku. Na uwagę zasługują budynki o numerach 7, 18, 41, 46, 49, 51, 54, 55, 57, 59, 61, 75. Domy ustawione są w jednej linii równolegle do ulicy. Charakterystycznym elementem architektonicznym, są drewniane bramy w elewacji frontowej z pólkolistym nadprożem.
Na szczególną uwagę zasługuje dom z nr 7, w którym mieściła się prawdopodobnie w 1770 roku kwatera konfederatów barskich.

CIEKAWOSTKA

ZAJAZD

 

fot.Marek Dymek

fot.Marek Dymek

został zbudowany prawdopodobnie w XIX wieku. Do lat trzydziestych naszego wieku stanowił całość z karczmą, której fundamenty odkopano w 1972 roku w czasie prac budowlanych. Na ich podstawie można wnioskować, że rozkład pomieszczeń był typowy i podobny jak w innych XVII i XVIII-wiecznych karczmach polskich.

W późniejszym okresie budynek zajazdu rozebrano i zrekonstruowano przy ulicy Krzywej 1. Było to pierwsze tego typu przedsięwzięcie zrealizowane w Małopolsce. W dniu 31 lipca 2010 r. nastąpiło uroczyste otwarcie nowo-zrekonstruowanego budynku zajazdu, który jest obecnie siedzibą Muzeum Regionalnego "Państwa Muszyńskiego" oraz Centrum Informacji Turystycznej.