ZŁOCKIE

 
Wieś położona w dolinie potoku o tej samej nazwie, lewym dopływem Szczawnika. Nazwa tej miejscowości, jak utrzymuje miejscowa legenda częściowo poparta notatkami Jana Długosza, wywodzi się od złota, które podobno było tutaj wydobywane. Akt lokacyjny na prawie wołoskim wydany został w 1580 r. przez bpa Piotra Myszkowskiego, Iwana Makowicy. Okołao1624 r. do obowiązku miejscowej ludności należało uposażenie sołtysa ze Szczawnika, porucznika piechoty muszyńskiej. Równocześnie z aktem nadania została uposażona pierwsza parafia greckokatolicka. Cerkiew o. w. Narodzenia Najświętszej Marii Panny została zbudowana w latach 1867-1872 przez Kondracza. Wzniesiona jest na planie krzyża, drewniana, konstrukcji zrębowej, z wieżą konstrukcji słupowej. Dachy siodłowe, kryte blachą. Z frontu wieża zawężająca się ku górze, wieńczą- podobnie jak prezbiterium- hełm ośmioboczny ze latarnią i cebulastym zakończeniem. W części głównej znajduje się ośmioboczny tambur, zwieńczony kopułą z wieżyczką i podwójnymi ślepymi latarniami. W środku stropy proste,
a w centrum kopuła pozorna. Wnętrze głownie wyposażenie cerkiewne. Do najciekawszych elementów wystroju cerkwi należą: polichromia figuralno-ornamentalna z 1873 r., ikonostas w typie barokowym z drugiej poł. XIX w., ołtarz boczny z obrazem "Opłakiwanie Chrystusa" z przełomu XVIII i XIX w., krucyfiks barokowy- malowany, oprawiony mocno zdobioną ramą. Zabytek ten zdobił niegdyś szczyt ikonostasu. Na uwagę zasługują również dwa obrazy: "Biczowanie" z XVIII w. i "Ukrzyżowanie" z drugiej poł. XIX oraz trzy krucyfiksy- barokowy, procesyjny z mondorlą kwiatową z 1879 r. i ludowy. Obok cerkwi, przemianowanej w 1951 r. na kościół rzymskokatolicki, znajduje się cmentarz greckokatolicki z XIX w. otoczony murem. Dodatkowo uroku temu miejscu dodają lipy rosnące wokół cerkwi; jedna z nich, znajduje się przy drodze, zaliczona jest do pomników przyrody. Piękne położenie, jak również duże zasoby wody mineralnej, wpłynęły na szybki rozwój tej wioski, przekształcając ją w ośrodek sanatoryjno-wypoczynkowy. W Złockiem istnieją ujęcia wody mineralnej i większe wycieki szczawów. W sanatoriach stosowane są również w lecznictwie borowiny. W miejscowości tej spotykane są ekshalacje dwutlenku węgla. Wody wydobywane w Złockim posiadają właściwości lecznicze, zbliżone do "Zubra" (używane w leczeniu chorób wrzodowych żołądka i dwunastnicy oraz przewlekłego nieżytu żołądka i jelit). Złockie leży na wysokości 510-550 m., w dolinie potoków Szczawnica i Złockie osłoniętej od południa pasmem Kotliczego Wierchu (1 032 m.) i Jaworzyny (1 116 m.).