POWROŹNIK

Wieś położona w dolinie potoku Muszynka, przy linii kolejowej Muszyna-Krynica. Pierwszą wzmiankę o tej osadzie spotykamy w dokumencie z dnia 3 VIII 1391 r., w którym król Władysław Jagiełło darowuje Muszynę i okoliczne wsie (w zapisie tym wymieniony zastał Powroźnik) "na własność i po wsze czasy" biskupstwu krakowskiemu. Akt lokacyjny wydano dopiero 23 III 1565 r. na sejmie generalnym w Piotrkowie. W XVI w. istniała w Powroźniku huta szkła. Produkcja z niej czasem ograniczyła się do zaspokojenia potrzeb miejscowej ludności, a w końcu XVIII w. całkowicie zanikła. Podobne huty istniały również w Muszynie, Słotwinach i Stawiszy. W Powroźniku zachowało się wiele świeckich zabytków kultury łemkowskiej, takich jak spichlerze drewniane, murowane piwniczki czy domy mieszkalne. Jednak niewątpliwie najcenniejszym obiektem zabytkowym w tym rejonie jest cerkiew p. w. Jakuba. Zbudowana w 1606 r., pierwotnie znajdowała się w innym miejscu, jednak po powodzi została przeniesiona i częściowo przebudowana. Jest to obiekt drewniany, trójdzielny, jednonawowy, konstrukcji zrębowej, z wieżą konstrukcji słupowej. Nad nawą dach namiotowy trzykrotnie łamany, nad prezbiterium- trójspadowy. Całość wieńczą trzy charakterystyczne baniaste wieżyczki ze ślepymi latarniami. Elewacja zewnętrzna i dach kryte gontem. Wnętrze niezwykle bogate w zabytki sztuki cerkiewnej, min. wyróżnia się polichromia figuralna z początku XVII w., barokowy ołtarz główny z ikoną "Matka Boża z Dzieciątkiem" Z XVII w. Ikonostas z XVII w. został wykorzystany jako tło ołtarza. Również ikony, które możemy tam obejrzeć, mają unikalną wartość ("Sąd Ostateczny", "Aron", "Pieta" i inne). Do najstarszych elementów wyposażenia cerkwi należy rokokowa ambona z 1700 r. i dzwon z wieży, odlany w 1615 r. Otoczona jest nowym murem kamiennym, z gotowym zadaszeniem. Od 1951 r. obiekt ten został przemianowany na kościół rzymskokatolicki. Powroźnik posiada dużą liczbę źródeł mineralnych. Są wśród nich szczawy, wody żelaziste z zawartością dwutlenku węgla. Wioska ta jest położona na wysokości ok. 480 m. Z Powroźnika wychodzą dwa szlaki: na Górę Parkową (741 m.)- ok. dwie godziny i na Zimne (918 m.)- trzy godziny marszu.