MILIK

Miejscowość położona między wyżynami- od zachodu Pietrusiny (647 m.), Skałki (769 m.), Wierchu (707 m.), od wschodu góra Mikowa (647 m.). Milik został założony na przełomie XIV i XV w. Pierwszą wzmiankę o wsi spotykamy we wspomnieniach ks. Jana Długosza w testamencie Piotra Wyżgi, starosty czorsztyńskiego. W 1575 r. zostaje powtórnie lokowana w akcie wydanym na prawie wołoskim, w którym nadaje się Teodorowi, sołtysowi z Andrzejówki, przywilej lokalizacji wsi wzdłuż potoku Milik. Wieś ta była początkowo filią parafii w Andrzejówce i dopiero w 1639 r. została uposażona przez bpa J. Zadzika, stając się tym samym samodzielną jednostką. Cerkiew p. w. św. Kosmy i św. Damiana została zbudowana w 1813 r. w typie budownictwa zachodnio-łemkowskiego. Drewniana, konstrukcji zrębowej, oszalowana, z wieżą konstrukcji słupowej. Dach podbity gontem, kryty blachą. Trójdzielna, jednonawowa. Wewnątrz- sklepienia zwierciadlane. Dachy łamane; nad kaplicą siodłowe, natomiast nad zakrystią pulpitowe. Budynek wieńczą baniaste wieżyczki z latarniami. Wewnątrz na szczególne zainteresowanie zasługuje ikona "Opłakiwanie Chrystusa" z 1700 r., jak również "Pieta" z XVII w., feretrony z ludowymi ikonami Chrystusa na Krzyżu z XVIII w., oraz z obrazami św. Trójcy i Matki Bożej z Dzieciątkiem z XIX w. polichromia ornamentalna została wykonana w 1930 r. W wiosce znajdują się źródła wody mineralnej.