DUBNE


Wieś graniczna, po przeciwległej stronie Popradu słowacka miejscowość Obruche. Nazwę swą wzięła od potoku, nad którym jest położona. Lokowana została w 1603 r. przez Michała Leluchowskiego na prawie wołoskim, za przywilejem biskupa Maciejowskiego. Łemkowie, którzy zamieszkiwali te tereny, zostali wysiedleni w latach 1945-1947 do ZSRR i na Ziemie Odzyskane. Pozostałością po nich są cerkwie. Również w Dubnem jest ona centralnym obiektem. Pierwszą parafię greckokatolicką uposażył bp Andrzej Trzebicki w 1673 r. Cerkiew, która przetrwała do dziś, zbudowana została w 1863 r. na miejscu spalonej wcześniej. Jest to budynek drewniany, konstrukcji zrębowej, z wieżą konstrukcji słupowej. Trójdzielna, jednonawowa. Nad nawą o prezbiterium dach namiotowy, podbity gontem, kryty blachą. Całość wieńczą trzy baniaste wieżyczki ze ślepymi latarniami. Wewnątrz zachowano wyposażenie cerkiewne z XIX w. warto obejrzeć ołtarz klasycystyczny z XIX w. w kształcie konfesji oraz ikonostas rokokowo-klasycystyczny z ikonami z XIX w., a także ołtarzyk z obrazem św. Michała Archanioła. Po wysiedleniach cerkiew przemianowana na kościół rzymskokatolicki. Inną pozostałością zabudowy łemkowskiej są zabytkowe spichlerzyki z XIX w. Natomiast tuż przy granicy znajdują się okopy konfederatów barskich. Wieś leży u stóp góry Dubne (904 m.), przez którą przechodzi szlak do Leluchowa. Dojazd z Muszyny.